Je bent de wijngaard binnengestapt en staat nu aan de rand van de velden.
Hier liggen de percelen zij aan zij in de warme zon.
Elk veld heeft zijn eigen ritme, zijn eigen grond en zijn eigen seizoen om te bloeien.
Hier mag je vertragen.
Adem de geur van de warme aarde in en laat de stilte van de wijngaard over je heen komen.
Je hoeft hier niets te presteren.
Je hoeft alleen maar te zijn en te ontvangen.
Kijk eens naar de ranken.
Hun wortels graven zich diep, onzichtbaar in de donkere aarde, op zoek naar de bron die hen voedt.
Zoals de rank verankerd is in de bodem, zo mag jij hier landen.
Voel maar de grond onder je voeten.
Je bent gekend, gedragen en geworteld in een Liefde die er altijd al was,
nog voordat jij hier over de drempel stapte.
Tussen de rijen door is er ruimte.
Ruimte voor het licht om de bladeren te kussen,
ruimte voor de wind om door de takken te spelen.
Elk veld ademt vrijheid.
God dwingt de groei niet af;
Hij geeft de ruimte.
Welk deel van jouw hart vraagt op dit moment om die ruimte?
Laat de ademhaling van de wijngaard de ademhaling van jouw ziel worden.
De trossen hangen nog groen en zwaar aan de ranken.
Ze haasten zich niet om te rijpen.
Ze vangen simpelweg de zon, dag na dag.
Dit veld herinnert ons aan het heilige geduld.
Het leven in de Ware Tabernakel vraagt niet om haast, maar om overgave.
Vrucht dragen is geen zwoegen, het is het natuurlijke gevolg van verbonden blijven met de Wijnstok.
“Blijf in Mij, zoals Ik in jullie. Een rank die niet aan de wijnstok blijft, kan uit zichzelf geen vrucht dragen. Zo kunnen jullie geen vrucht dragen als jullie niet in Mij blijven.”
Johannes 15:4
Strijk met je gedachten langs de rijen.
Voel de milde, rustige kracht van dit rijpende leven.
Welk veld weerspiegelt vandaag jouw binnenwereld?
Neem de tijd om hier te wandelen, te herademen en te ontdekken waar jouw leven mag bloeien.
