“Een ‘perfecte smoes’? Bianca, Ik noem het een ‘heilig excuus’,” zegt Hij, terwijl Hij naar de slapende Maeve in je armen wijst. “Kijk naar haar. Ze heeft je nodig op dit moment. Haar rust is nu jouw opdracht. Is het verwaarlozing van je taak als je kiest voor de verbinding met dit kindje, terwijl er beneden iemand is die prima een pan op het vuur kan zetten?
Je verwaarloost niets. Je bent aan het investeren. In de rust van Maeve, in je eigen ziel, en in de ruimte voor Sione om ook zijn steentje bij te dragen in het gezin. Laat het ‘moeten’ maar even over de rand van dit bankje glijden. Het valt op de klinkers van het plein en het is weg.”