Vanaf de kapel loop je weer verder.
Je komt bij een stuk tuin dat eruit ziet alsof er overal onkruid groeit.
In het midden stroomt een riviertje.
Maar het pad is bijna niet te zien.
Wat doet dit nou hier?
In de verder prachtige tuin?
Dit is een plek van imperfectie,
want het hoeft allemaal niet perfect te zijn.
Het is een plek waar nieuwe dingen ontluiken.
Zie je die tuinstoel verscholen tussen de struiken?
Je mag hier even zitten en ontdekken wat de Heilige Geest jou wil laten zien.
Vind je het lastig om hier alleen te zitten tussen de wildgroei?
Je kunt Jezus altijd uitnodigen om naast je te komen zitten.
