Deze tuin is een oase van rust.
Ook hier wil de Heilige Geest het beeld voor jou ontvouwen.
Maar lukt dat niet; onderaan vind je de schaduw van de echte plek.
Wanneer je de tuin inloopt zie je een paadje lopen door het groene gras.
Aan de rand van het gras groeien allemaal verschillende bloemen.
Gele gerbera’s.
Witte madeliefjes.
Roze rozen.
Paarse dahlia’s.
Misschien ontdek jij nog wel meer bloemen.
De tuin wordt omringd met bomen, waardoor het voelt als een plek waar je veilig bent.
Een plek van geborgenheid.
Maar de tuin is groot.
Je kunt niet zien waar het paadje in het gras je heen leidt.
Jezus nodigt je uit: ‘zullen we samen wandelen?’
Maar Hij vindt het ook niet erg als je liever alleen een wandeling wilt maken.
Je kunt Hem altijd weer opzoeken als je toch behoefte hebt aan Zijn gezelschap.
Het mooiste is natuurlijk om één van de routes te kiezen en die te bewandelen.
Je hebt altijd de mogelijkheid om van route te switchen.
Maar mocht je hier nou vaker komen, dan heb je misschien behoefte aan een sluiproute.
