Je loopt steeds verder de tuin in.
Het paadje loopt door.
Aan je rechterhand zie je een rond kapelletje verschijnen.
Het is een open kapelletje met witte pilaren.
Op de pilaren rust een groen verweerd rond dakje.
Het kapelletje biedt uitzicht op een groot meer.
In dat meer spuit water omhoog.
Als een fontein.
Dit is een plek voor reflectie.
Hier mag je je maskers,
je rollen,
alle ballen die je hoog te houden hebt even laten zakken.
Hier mag je gewoon even jij zijn.
Wat wil je doen?
Misschien voelt de stilte groot en wil je dit liever samen met Jezus doen.
Of wil je een stapje terug naar de brug.
